fbpx
Menu Close

Τι είναι η δυσπλασία ισχίου;

Δυσπλασία ισχίου στο σκύλο, ονομάζουμε τη μη φυσιολογική ανάπτυξη της άρθρωσης του ισχίου, που έχει ως χαρακτηριστικό το υπεξάρθρημα ή πλήρες εξάρθρημα της κεφαλής του μηριαίου, σύνηθες επακόλουθο είναι η εμφάνιση οστεοαρθρίτιδας στα μεγαλύτερα ζώα.

Συμπλήρωμα για τις αρθρώσεις σκύλου

Ποια είναι τα συμπτώματα;

Τα συμπτώματα στα νεαρά ζώα περιλαμβάνουν τη δυσκολία έγερσης μετά από ανάπαυση, δυσκολία κατά τη βάδιση και διαλείπουσα ή συνεχή χωλότητα. Καθώς τα ζώα μεγαλώνουν, είναι δυνατόν να εκδηλώσουν και άλλα συμπτώματα που σχετίζονται με τον πόνο της άρθρωσης του ισχίου. Με την εξέλιξη της οστεοαρθρίτιδας τα συμπτώματα γίνονται εντονότερα, εμφανίζεται ατροφία των μυών της πυέλου, και ασύμμετρος βηματισμός που αποδίδεται στην ανώμαλη μετακίνηση των οπισθίων άκρων (βηματισμός λαγού).

Τι προκαλεί την δυσπλασία ισχίου;

Είναι μια κληρονομική νόσος αλλά όχι συγγενής. Δηλαδή δε γεννιούνται τα κουτάβια με πρόβλημα αλλά αν ανήκουν σε φυλές υψηλού κινδύνου (δηλαδή έχουν την προδιάθεση) και κάτω από ορισμένες συνθήκες θα εκδηλώσουν το πρόβλημα κατά τη διάρκεια της ανάπτυξής τους. Αυτή η μη σωστή ανάπτυξη της άρθρωσης οδηγεί σε αστάθεια μεταξύ της κεφαλής του μηριαίου και της κοτύλης. Απλά θα λέγαμε ότι δεν «κουμπώνει» σωστά η άρθρωση.

Ενώ λοιπόν το κουτάβι που έχει την προδιάθεση γεννιέται ανατομικά και λειτουργικά φυσιολογικό κατά την ανάπτυξή του και ιδίως μετά τους 4 μήνες της ζωής του παρουσιάζει μια διαταραχή στον συγχρονισμό ωρίμανσης των μυών με τα οστά. Ο σκελετός του αναπτύσσεται γρηγορότερα απʼ τους μύες του, έτσι δημιουργείται η χαλάρωση της άρθρωσης γιατί οι μύες δεν μπορούν να κρατήσουν τα οστά. Αυτό εξηγεί εν μέρει και το γεγονός ότι η δυσπλασία απαντάται συχνότερα σε μεγαλόσωμες ή γιγαντόσωμες απʼ ότι σε μικρόσωμες φυλές. Στις ομάδες υψηλού κινδύνου ανήκουν τα γερμανικά λυκόσκυλα, τα λαμπραντόρ, τα ροτβάιλερ, οι μολοσοί, τα Νέας Γης κ.ά.

Οι κληρονομικοί παράγοντες είναι καθοριστικοί ενώ παράλληλα οι περιβαλλοντικοί, όπως η ταχεία ανάπτυξη του μυοσκελετικού συστήματος κατά τη νεαρή ηλικία, σε συνδυασμό με υπερβολική χορήγηση τροφής, πολύ πλούσιας σε θρεπτικές ουσίες από τον ιδιοκτήτη, μπορούν να προκαλέσουν δυσαρμονία στην ανάπτυξη των μαλακών ιστών που περιβάλλουν και στηρίζουν την άρθρωση, συνεισφέροντας με αυτό τον τρόπο στην εμφάνιση της δυσπλασίας του ισχίου.

Τι συμπτώματα έχει;

Τα συμπτώματα της νόσου είναι ανάλογα με τη βλάβη που έχει προκληθεί στην άρθρωση :

Χωρίς σοβαρές αλλοιώσεις στις αρθρώσεις

1. Ενας ταλαντευόμενος γοφός: όταν τρέχει το κουτάβι και το παρατηρήσουμε από πίσω προς τα μπρος παρατηρούμε απομάκρυνση του μηρού από τη λεκάνη.

2. Κίνηση λαγού : το σκυλί χρησιμοποιεί τα δύο οπίσθια άκρα μαζί έτσι ώστε να σταθεροποιεί τη λεκάνη του για να μην πονέσει, ρίχνοντας το βάρος στο μπροστινό σύστημα.

3. Ελαφρά δυσκολία στην ανέγερση, δείχνει απρόθυμο  να σηκωθεί.

4. Εύκολη κόπωση.

Σοβαρές αλλοιώσεις της άρθρωσης (αρθρίτιδα)

1. Χωλότητα (κουτσαίνει) στο ένα ή και στα δύο πισινά πόδια.

2. παραμόρφωση των άκρων.

3. Αδυναμία να ανέβει σκάλες.

4. Αδυναμία να τρέξει.

Υπάρχουν φυλές που είναι πιο επιρρεπείς;

Πιο επιρρεπείς είναι οι μεγαλόσωμες φυλές σκύλων όπως, οι σκύλοι Αγίου Βερνάρδου, Καυκάσου, Γερμανικοί Ποιμενικοί, Ροτβάιλερ, Λαμπραντόρ κ.α, οι οποίες έχουν αυξημένο ρυθμό ανάπτυξης σε σχέση με τις μικρόσωμες, από την ηλικία των 3 έως 8 μηνών. Η εμφάνιση της πάθησης είναι σπάνια στις μικρόσωμες φυλές σκύλων και ακόμη σπανιότερη στις γάτες. Από τη στιγμή που κάποιος έχει ένα σκύλο που ανήκει στις παραπάνω φυλές, θα πρέπει να έχει υπόψη του την πιθανότητα εμφάνισης της πάθησης και να ελέγχει το κατοικίδιό του προληπτικά ακόμα κι αν δεν εκδηλώνει κανένα εμφανές σύμπτωμα.

Υπάρχει θεραπεία για την δυσπλασία;

Ανάλογα με τη σοβαρότητα και τη συμπτωματολογία θα προταθούν οι αντίστοιχες λύσεις, από προσοχή στο βάρος και φάρμακα έως χειρουργική αντιμετώπιση.

Σε τι θα βοηθήσει το FOLREX pets;

  1. Το FOLREX® pets θα απαλλάξει το ζώο από τον συνεχόμενο πόνο που του δημιουργεί η συγκεκριμένη πάθηση.
  2. Θα σταματήσει την φλεγμονή.
  3. Θα προστατέψει την άρθρωση που έχει υποστεί βλάβη από περαιτέρω επιδείνωση.
  4. Η ενεργοποιημένη Χιτίνη όντας υδρολυμένη θα καταφέρει να φτάσει στον χόνδρο, κάτι που δεν καταφέρνει κανένα άλλο σκεύασμα, και θα συμβάλλει στην ανάπλαση του αλλοιωμένου χόνδρου.
Κηδεμόνες με φυλές ζώων οι οποίες είναι γνωστές για την προδιάθεση τους για δυσπλασία επιβάλλεται να το χορηγούν προλητικά από τον τρίτο-τέταρτο μήνα.

Τέλος η σωστή διατροφή, η καθημερινή όχι υπερβολική άσκηση και ο τακτικός κτηνιατρικός έλεγχος είναι μέτρα για την καλύτερη υγεία του ζώου.